انواع چمن مصنوعی

نمایش یک نتیجه

انواع چمن مصنوعی

از نخستین روزهای شکل گیری ورزش فوتبالِ مدرن در اواخر قرن ۱۹ میلادی، ایجاد و نگهداری چمن ‏طبیعی در شرایط ایده آل و مناسب برای تأمین حداقل های استاندارد کیفی، بزرگترین چالش پیش روی ‏مدیران و فعالان این رشته ورزشی بود.
همین دغدغه با شدت بسیار بیشتری در ورزش های مشابه ‏یعنی فوتبال آمریکایی و راگبی اروپایی وجود داشت.
به طوری که ترمیم و تجدید ساختار و سلامت ‏چمن طبیعی پس از هر بازی فوتبال در لیگ حرفه ای آمریکا به یک معضل لاینحل تبدیل شده بود.‏

فوتبال آمریکایی و انواع چمن مصنوعی

فوتبال آمریکایی به دلیل ماهیت خشن، پرتحرّک و با برخوردهای فیزیکی سنگین و بی رحمانه، شهرت و

‏محبوبیت فراوانی در میان مردم منطقه آمریکای شمالی دارد که گرایش اجتماعی و فرهنگی به سوی ‏آن،

سبب گردش مالی و رونق اقتصادی عظیمی می گردد.‏پس از پایان جنگ جهانی دوم و برقراری آرامش نسبی و افزایش رشد اقتصادی و ارتقا سطح زندگی در ‏جوامع کشورهای درگیر جنگ، فرصت دوباره ای پیش آمد تا مردم به تفریحات و سرگرمی های متنوع ‏بپردازند که تماشای مسابقات حرفه ای رشته های ورزشی گوناگون یکی از این موارد بود.

در خلال ‏همین سال ها، لیگ حرفه ای فوتبال آمریکایی با شور و حرارت بی سابقه ای پیگیری میشد و به

طبَع ‏آن، زمین چمن طبیعی ورزشگاه ها زیر فشار دوچندانی قرار داشت. ‏آسیب وارد شده به چمن طبیعی

استادیوم ها در جریان هر بازی روتین، همواره نارضایتی بازیکنان و ‏مربیان را به دنبال داشت و از قسمت های

قلوه کن و کچل شده چمن و تأثیر مخرّب آن بر روی سطح ‏کیفی و فنّی بازی شکایت می کردند.لازم به ذکر

است که این مشکل دردسرساز پدیده تازه ای نبوده ‏و همواره به عنوان بخشی از نگرانی فعالان رشته های

ورزشی متّکی بر چمن طبیعی، حضور پررنگ ‏داشت و همین موضوع، سبب ایجاد انگیزه در صنایع و علوم

مختلف برای پیدا کردن راه حلی برای آن ‏شد. ‏

سرانجام کشف پوشش مناسب بجای چمن طبیعی

متخصصان علوم نساجی و پتروشیمی پس از آزمودن راه حل های گوناگون، کسب تجربه و به کارگیری ‏درس های آموخته از شکست های پیشین، سرانجام به روشی مناسب، سریع و کم هزینه برای ‏ساخت پوششی شبیه به چمن طبیعی دست یافتند. ‏

تاریخچه انواع چمن مصنوعی ورزشی

کمپانی مونسانتو ‏MONSANTO‏ پس از سال ها فعالیت در زمینه علوم کشاورزی و اصلاح نژاد گیاهان، در ‏سال ۱۹۶۴ برای نخستین بار موفق به تولید چمن مصنوعی ورزشی شد.مهندسان این کمپانی در ‏ابتدا به بررسی نیازهای رشته های ورزشی پرداختند و سپس آن را با دیدگاه های هنری و زیبایی ‏شناسی تلفیق کرده و محصولی انقلابی را تولید نمودند. ‏
نکته قابل توجه این است که افرادی موفق به انجام این کار شدند که نه در صنایع نساجی، نه صنایع ‏پتروشیمی و نه پوشش های مصنوعی دارای هیچ گونه تخصص و تجربه ای نبودند.

این محصول ‏ساخته دست کسانی است که بیشترین شناخت و دانش را از چمن طبیعی داشتند.‏
مناسب ترین ماده برای ساخت چمن مصنوعی ورزشی پلی اتیلن تشخیص داده شد.

دلایل آن نیز به این شرح است:
۱-تولید انبوه در صنایع پتروشیمی
۲-فرایند ساخت آسان، سریع و با هزینه اقتصادی
۳-ویژگی های فیزیکی و شیمیایی برتر و شباهت بالا به چمن طبیعی

انواع چمن مصنوعی ساخت مونسانتو

انواع چمن مصنوعی ساخت مونسانتو به صورت محدود در چند مدرسه مورد استفاده قرار گرفت و سرانجام ‏در سال ۱۹۶۶ مسئولان ورزشگاه آسترودوم در شهر هوستون ایالت تکزاس سنّت شکنی کرده و با ‏نصب چمن مصنوعی در زمین دو منظوره بیسبال – فوتبال آمریکایی خود، تاریخ ساز شدند. ‏

پس از انجام بازی های لیگ همان سال، توجه و علاقه همه اقشار جامعه به این پدیده نوظهور جلب ‏شد.

چمن مصنوعی و مدیران باشگاه ها:

مدیران باشگاه های دیگر دریافتند که با نصب چمن مصنوعی می توانند مبالغ کلانی را از محل ‏هزینه های مورد نیاز چمن طبیعی صرفه جویی کرده و در نتیجه به افزایش درآمدزایی باشگاه منجر ‏شود. ‏

فدراسیون های ورزش های دیگری همچون:

· سافتبال
· کریکت
· راگبی، گلف
· هاکی روی چمن
· فوتبال
· دو ‏و مِیدانی
· تنیس
· اسکی روی چمن
· تیراندازی
· لاکراس و…

نیز به استفاده از چمن مصنوعی ورزشی ‏روی خوش نشان داده .

نخستین دستورالعمل ها، مقررات و ضوابط را برای چمن مصنوعی، تدوین و ‏منتشر کردند که گامی بزرگ در

رقم زدن سرنوشت تاریخچه انواع چمن مصنوعی ورزشی بود.‏

استفاده از چمن مصنوعی تا پایان دهه ۷۰ میلادی در آمریکای شمالی به رشد سریع خود ادامه داد.

‏با آغاز دهه ۸۰ میلادی، آرام آرام توجه کشورهای اروپایی به این کالای منحصر به فرد جلب شد.‏

استاندارد چمن مصنوعی

نگاه عمومی به چمن مصنوعی در کشورهای اروپایی همواره آمیخته با شک و تردید بوده که عمدتاً در ‏موضوعات سلامتی و محیط زیستی ریشه داشت.به همین دلیل، مؤسسات استاندارد و ارزشیابی ‏کیفی در سراسر کشورهای اروپایی، پژوهش های گسترده ای را برای بررسی احتمال وجود ترکیبات ‏مُضر و تهدید کننده سلامتی انسان آغاز کردند.
پس از انجام آزمایشات علمی و فنّی دقیق، چمن های ‏مصنوعی توانستند بسیاری از استانداردهای مورد نیاز را دریافت کرده و مسیر را برای ورود به میادین ‏ورزشی هموار نمایند. ‏به دنبال آن، برخی باشگاه های فوتبال در بریتانیا و چند کشور دیگر اروپایی، در سال های آغازین دهه ‏‏۸۰ میلادی اقدام به نصب چمن مصنوعی ورزشی در زمین های تمرینی و زمین های مورد استفاده در ‏مسابقات رسمی نمودند.

منبع:

www.world-grass.com